Intersail - Fiets- vaar vakantie

Intersail

Postadres:
Jollenstraat 7
8605AE SNEEK
Telefoon: 0654785934

Adres in Amsterdam

Oosterdok, steiger 4

Intersail – Gastenboek

Berichten in het gastenboek worden eerst door ons bekeken, voordat ze online komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


  1. We hebben erg genoten van de fiets/vaarweek door Zuid-Holland. Schipper Toon en matroos Henny zijn een gouden team. Het eten is prima verzorgd, goede 3-gangendiners. Betaalbare prijzen voor de consumpties. Volgend jaar boeken we weer!


  2. Wat een leuk verslag! Jammer dat de tekening er niet bij zit!
    Maar je krijgt gewoon zin in zo’n vakantie als je dit verslag leest!.
    Bravo!


  3. Varen en fietsen van Brugge naar Amsterdam
    Op pad met de Christina van 1 tot 8 augustus 2014
    Johan Meeus (tekst en tekening)
    Aan de kade in Brugge ligt de Christina, een tot ‘botel’ omgebouwd binnenvaartschip. Ik herken de witte luifel boven het dek. De Friese driekleur wappert naast die van het NIVON, de organisatie waarbij we een gecombineerde vaar- en fietsreis hebben geboekt. Er staan vrijdagmiddag 1 augustus twintig fietsen op de Katelijnevest. Schipper Toon telt zijn schaapjes en kok Henny schenkt koffie. Agnes begroet bekenden. Ik kom handen te kort bij het inschepen. Van Brugge naar Amsterdam gaan we op pad met de Christina, om in het ruim te eten, op het dek te lanterfanten en in de hut te slapen. Dagelijks stippelt gids Ap een fietstocht en een stadswandeling uit.
    Na het diner staat een bezoek aan de binnenstad op de agenda. Brugge toont zich bij zonsondergang van de beste kant met muziek op het plein en zwanen in het water. Treuzelen bij bezienswaardigheden is geen optie, de Christina wacht niet en Ap evenmin.
    2
    Zaterdag 2 augustus gaat de tocht langs het Kanaal van Gent naar Oostende. Bomen naast het jaagpad bieden bescherming tegen de felle zon. Twintig fietsers op een rij vormen een lange stoet. Fietsen in formatie betekent opletten op stoplichten, paaltjes, tegenliggers en wielrenners. De rij wordt gesloten door een fluorescerend vest. Na Anneke en Jeanet draagt draagt Jules dat vest vol overgave. Vooral met zijn ‘rain legs’ oogt het zeer indrukwekkend.
    De Christina ligt aan de kaai in Gent, om zondag met het getij af te zakken naar Dendermonde. Wanneer we de volgende ochtend het jaagpad nemen, lijkt de Schelde bij laag water meer op een modderige sloot, dan op een vaargeul. Het vergt veel stuurmanskunst om een binnenvaartschip daar doorheen te loodsen. Ik leef met Toon mee.
    De randen van de rivier zijn zeer afwisselend. Ik zie weilanden vol vale koeien, omzoomd door populieren, ruige paardenweitjes en vruchtbare akkers. Niet alleen fietsers maken gebruik van het jaagpad langs de rivier, ook motoren laten luidruchtig van zich horen. Samen met de Vlaamse vrienden Hilde, Leen, Chris en Jean-Pierre brengen we een bezoek aan het recreatiepark Donkmeer, dat vanwege een feest alleen toegankelijk is voor bezoekers met een bandje om de arm. Na lang aandringen bij de poortwachters mogen we ook zonder bandje onze tocht vervolgen, door met de fiets aan de hand over de kermis te lopen.
    Op de markt van Dendermonde valt een rij geparkeerde fietsen als dominostenen over elkaar. Bekomen van de schrik vervolgen we de tocht op het dek van de Christina. Het is hoog water, de Schelde is weer bevaarbaar. Ter hoogte van Sint Amands laveert een veerpont tussen de passerende binnenvaartschepen en leggen we aan.
    Ap heeft in het dorp een bezoek bij een kunstenaar geregeld, die van ‘bricolage’ zijn beroep heeft gemaakt. De uitgebikte fossielen en gepolijste stenen uit de Sahara zijn fraai, ook al ontdekt mijn architectenoog een gebrek aan ontwerp. Het wachten is op Antwerpen, het Mekka van vormgeving, architectuur en beeldhouwen.
    3
    We fietsen naar Antwerpen en vallen, net buiten de ring, met de neus in de boter. In Berchem bezichtigen we een Art-Nouveau buurt met organische motieven en retrostijlen. Gevels en kruispunten verbeelden veldslagen, jaargetijden, mythen en sagen. De beelden en muurdecoraties zijn om te smullen, alsof het ‘pralines’ zijn.
    De Catherina ligt in het Kattendijkdok. In deze omgeving wordt de laatste jaren veel gebouwd, met als onbetwist hoogtepunt het Museum aan de Stroom (MAS). Bouwkranen en wolkenkrabbers torenen boven de stad. Voor de zekerheid blijven de fietsen aan boord, stevig aan de ketting. Je weet maar nooit wanneer dieven hun slag slaan. Na het diner maken we een ommetje rond het Willemdok. Twee zeiljachten zijn te laat voor de brug over het verbindingsdok, komen ‘s-avonds langszij liggen en vertrekken ‘s-ochtends weer vroeg.
    4
    Dinsdagochtend 5 augustus varen we in de haven van Antwerpen om te ‘bunkeren’. De voorraad drinkwater en brandstof slinkt snel en moet worden aangevuld. Kleurrijke containerschepen steken scherp af tegen stoffige graansilo’s en blinkende pijpen van raffinaderijen. Daartussen staan havenkranen en liggen beweegbare bruggen. Via het Schelde-Rijnkanaal vaart de Christina de haven uit. Bij de Kreekraksluizen gaan we aan wal. Enkele medepassagiers blijven aan boord.
    We rijden over de Oesterdam naar het eiland Tholen en volgen samen met Vlaamse vrienden de knooppunten door het Brabantse landschap. Helaas komen de cijfers op de kaart niet altijd overeen met die op de bordjes. Geen nood, een serie windmolens wijst vanuit de verte de weg naar de Volkeraksluizen, waar we met Toon hebben afgesproken. De weidsheid van de polder wordt benadrukt door maaidorsers, die langzaam door het veld kruipen. Met wind mee en een lekker zonnetje is het fijn fietsen. Bij Beneden Sas rusten we uit op een terras. Doordat de uien in de buitenlucht liggen te drogen, is de geur op de akker bijna net zo indringend als in de keuken.
    De Christina ligt op een beschut plekje bij de Volkeraksluizen. Henny inspecteert het zwemwater. We duiken van het dek in het Hollands Diep en bezichtigen de haven en de vesting van Willemstad.
    5
    Donderdag vaart de Christina vroeg richting Gorinchem. Het waait stevig, zo sterk dat ik voor een schets van Willemstad uit moet wijken naar de hut. Door de patrijspoort tekent het waterfront zich af. Bij Moerdijk vormen twee bruggen samen één geheel vormen. De ijzeren spoorbrug en de betonnen parallelbrug ogen spectaculair, ook staat de flitstrein stil door perikelen met Fyra. Bij de aanlegsteiger gaan de fietsers en fietsen snel van boord, omdat er nog twee schepen in Werkendam moeten aanmeren.
    Terwijl Toon een mooi aanlegplekje zoekt in Gorinchem, fietsen we naar het vestingstadje Heusden, gelegen aan de Maas. De zon komt amper door de wolken, het blijft de hele dag donker en dreigend. In Heusden sieren houten windmolens de wallen. De Maasdijk biedt schitterende vergezichten over de uiterwaarden van de Afgedamde Maas. In Woudrichem gaan de sluizen van de hemel open en moeten we schuilen op een terras. Ook al valt het slot Loevestein in geen velden of wegen te bekennen, het bijbehorende verhaal van de boekenkist spreekt tot de verbeelding.
    6
    Toon heeft een mooi plekje gevonden tussen de bruggen over het Merwedekanaal. Vanwege aanhoudende regen heeft niemand zin in een stadswandeling door Gorinchem. Terwijl de Christina donderdagochtend 7 augustus naar Vianen vaart, volgen wij Ap langs de Merwede en de Linge.
    Zelfs als het miezert, zijn de uiterwaarden van deze rivieren schilderachtig. Vanaf Leerdam schijnt de zon in de Vijfheerenlanden. Op weg naar Vianen zien we niet één maar wel twee paar nesten met klepperende ooievaars. Bij naderend onweer gaat de kortste weg door weilanden en over graskaden, om net voordat de regen losbarst, te schuilen onder de luifel van de Christina.
    De sluis naar het Amsterdam-Rijnkanaal bij Nieuwegein schut in sneltreinvaart enorme duwbakken, tankers, container- en cruiseschepen. In vergelijking tot dit soort grote broers is de Christina maar een kleine hummel.
    Bij de aanlegplaats in Breukelen verschijnt kapitein Toon in vol ornaat aan het slotdiner. ‘Click-zoom-click’ klinken de camera’s om hem heen. Hij verklapt dat de volgende tocht in 2015 wellicht naar de Biesbosch gaat.
    Ter afsluiting fietsen we vrijdagochtend van Nigtevecht via Weesp, het Amsterdam-Rijnkanaal en Zeeburg naar het centrum van de hoofdstad. De stoet trekt de aandacht van omstanders. Het veiligheidsvest blijft niet onopgemerkt: ‘Kijk, daar gaat de bezemwagen’.